IPv4-uitputting: wat het in 2026 voor je bedrijf betekent

IPv4 raakte in 2011 op aan de top, en tussen 2011 en 2019 bij de registries voor Europa, Noord-Amerika en Azië-Pacific. Het komt niet terug, en IPv6 heeft het niet overbodig gemaakt. Buiten de laatste kleine pools bij APNIC en AFRINIC is een IPv4-adres dus niet langer iets wat een registry je geeft. Het is iets wat je koopt, huurt of waarvoor je in de rij staat, en dat maakt het een inkoopbeslissing als elke andere: een prijs, een levertijd en een contract.

Wanneer het opraakte

De wereldwijde pool en de regionale pools droogden een voor een op.

Wat RIPE NCC en ARIN nu uitgeven, is teruggewonnen adresruimte: blokken die zijn teruggegeven, uitgeschreven of teruggevorderd, in kleine stukken, via een wachtrij. In de RIPE NCC-regio geeft die wachtrij een lid één /24 na een wachttijd van ruim meer dan een jaar, en sinds september 2026 kan een lid voorlopig geen extra accounts openen om er meer te krijgen (is de wachtlijst het waard?). APNIC geeft nog uit vanuit zijn laatste /8 en de adresruimte die het terugwint, tot een /23 per account, en begint pas een wachtlijst als dat op is (de drie registries vergeleken).

Waarom IPv6 er geen einde aan heeft gemaakt

IPv6 is echt en groeit: ongeveer de helft van de gebruikers die Google bereiken, doet dat nu via IPv6. De adoptie is in Europa wel ongelijk: volgens de cijfers per land van Google van 15 oktober 2026 gaat 87% van de gebruikers in Frankrijk via IPv6, tegenover 13% in Spanje (IPv4 en IPv6).

De rekensom die ertoe doet, is de andere helft. Een dienst die voor iedereen bereikbaar moet zijn, heeft nog steeds een IPv4-adres nodig, omdat een groot deel van de netwerken waarvandaan hij wordt bereikt er geen IPv6 mee kan spreken. Een mailserver, een VPN-eindpunt, een API voor klanten en een hostingplatform moeten allemaal op IPv4 antwoorden. Met IPv6 heb je minder IPv4-adressen nodig. Niet geen.

De grote clouds trokken dezelfde conclusie en hangen er een prijs aan. Sinds februari 2024 rekent AWS per uur voor elk publiek IPv4-adres dat het levert, en de andere hyperscalers rekenen vergelijkbaar (wat dat optelt). Een middel dat per uur wordt gefactureerd, is een middel dat schaars is geworden. Adressen die je zelf meebrengt, zijn bij AWS, Azure en Google Cloud vrijgesteld van die prijs (bring your own IP).

Waar uitputting IPv4 in verandert

Als een middel niet meer wordt toegewezen maar wordt verhandeld, veranderen de vragen. Niet “hoe vraag ik het aan”, maar “hoe koop ik het in”: wat kost het, hoe snel kan ik het hebben, en waaraan verbind ik me. Er zijn drie antwoorden.

In de rij. Word lid van RIPE NCC en wacht op één /24. Op papier het goedkoopst en in de praktijk het traagst, en alleen de moeite waard als je toch al lid zou worden.

Kopen. Neem een blok op de transfermarkt en houd het. De prijzen liggen ruim onder hun piek van 2022 en draaiden in 2026 weer omhoog. Na betaling dienen wij de transfer binnen enkele uren in bij RIPE NCC, en RIPE NCC rondt de meeste af “within one or two business days” (vertaling: “binnen een of twee werkdagen”) zodra de documenten compleet zijn; ARIN en APNIC voegen eigen stappen toe (transferregels vergeleken). Wat het kost om een gekocht blok te houden, hangt af van het soort: PA vraagt een lidmaatschap, PI een sponsoring LIR, en legacy helemaal geen contract, al vraagt RPKI ervoor er wel een (kopen of huren).

Huren. Gebruik adresruimte die op naam van een ander staat, zo lang als je die nodig hebt. Geen kapitaal, geen lidmaatschap, meestal binnen enkele uren na betaling actief, en de prijs is gepubliceerd (prijzen).

Welke route, per termijn

De vraag die de meeste gevallen sorteert, is hoe lang je de adresruimte nodig hebt en hoe zeker je daarvan bent.

• Binnen dagen, of voor een project dat kan eindigen: huren. Niets anders is snel genoeg, en een huur eindigt als de behoefte eindigt.
• Voor jaren, met een stabiele behoefte: kopen. Voor je eigen netwerk is PI het goedkoopst om te houden; krijgen klanten adressen uit het blok, kijk dan naar legacy of naar PA met een lidmaatschap.
• Al lid van RIPE NCC: ga ook in de rij, als je LIR-account nooit IPv4 van RIPE NCC heeft gehad. Het lidmaatschap is een kostenpost die je toch al draagt, dus de /24 aan het eind van de lijst kost je niets extra.

Twee dingen helpen, welke route je ook kiest. Draai dual stack waar je kunt, zodat elk IPv4-adres dat je hebt zoveel mogelijk werk doet. En houd de adressen die je hebt schoon, want een blok op een blacklist is minder waard voor jou en voor de volgende houder (de reputatie van een blok bewaken).

Waar RTM Networks past

Wij kopen en verkopen IPv4 in de RIPE NCC-, ARIN- en APNIC-regio's, verhuren het uit onze eigen RIPE NCC-adresruimte, en treden op als sponsoring LIR voor PI- en legacy-adresruimte. Uitputting is de reden dat wij bestaan, en de reden dat wij geen kant kiezen tussen de routes: vertel ons hoeveel adressen je nodig hebt, waar en voor hoe lang, en wij vertellen je welke route past en wat die kost.