Legacy IPv4 alanı nedir ve nasıl farklıdır

Bir bloğu “legacy” yapan nedir

Legacy adres alanı, Bölgesel İnternet Kayıt Kuruluşları (RIR'lar) var olmadan önce atanmıştır. 1980'ler ve 1990'ların başı boyunca adresler doğrudan IANA ve öncülleri tarafından, çoğunlukla üniversitelere, araştırma kurumlarına, ilk ağ operatörlerine ve büyük şirketlere, bugün tahsisleri yöneten politika çerçevesine hiç benzemeyen koşullarla dağıtıldı.

RIR sistemi kurulduğunda bu mevcut atamalar ortadan kalkmadı. Yeni kayıt kuruluşlarına kaydedildiler, ama sahipleri hiçbir zaman bir RIR üyelik sözleşmesi imzalamamış ve onunla gelen politikaları hiçbir zaman kabul etmemişti. Hikayenin tamamı bu tarihsel tesadüftür: legacy kaynaklar, sonradan tahsis edilen alandan farklı ve genel olarak daha hafif bir dizi kayıt yükümlülüğüne tabidir.

Legacy ve PA alanı

Sıradan tahsisli alan genellikle provider aggregatable (PA) alandır: bir Yerel İnternet Kayıt Kuruluşuna (LIR) tahsis edilmiş, bir üyelik sözleşmesi kapsamında tutulan ve kayıt politikasının tamamına tabi. Süregelen yükümlülüklerle gelir: yıllık ücretler, belgeleme gereklilikleri ve nasıl transfer edilebileceği veya yeniden atanabileceğine dair kurallar.

Legacy alan bu bağların daha azını taşır. Kesin durum kayıt bölgesine ve sahibin kaynağı o zamandan beri bir sözleşme ilişkisine dahil edip etmediğine bağlıdır, ama genel olarak legacy sahipleri daha hafif belgeleme gereklilikleriyle ve transferlere bağlı daha az koşulla karşılaşır; yalnızca bloğu tuttukları için de herhangi bir üyelik yükümlülüğü altına girmezler.

Ticari olarak önemli bir pratik fark daha vardır: legacy bloklar daha eski, daha büyük ve bitişik olma eğilimindedir. 1991'de atanmış bir /16, parçalardan bir araya getirilmiş bir şey değil, tek ve temiz bir bloktur.

Farklar pratikte ne anlama gelir

Legacy alan el değiştirdiğinde dört fark önemlidir.

Transferde daha az koşul. Tahsisli alan için kayıt politikası, alıcının sözleşmeler imzalamasını ve belgeleme kontrollerini karşılamasını, ARIN ve APNIC'te ise adresleri nasıl kullanacağını göstermesini gerektirir: ARIN'de ilk /24'ün ötesinde (NRPM bölüm 8.5), APNIC'te kullanımları için bir planla (transfer koşulları). RIPE NCC'nin kendi bölgesi içindeki transferlerde ihtiyaç testi yoktur (RIPE-807). Legacy transferler çoğunlukla daha az kısıtlıdır; bu, süreci kısaltır ve uygun alıcı havuzunu genişletir. Hiçbir RIPE politikası onları kapsamaz: RIPE NCC onları “on a best effort basis” (çeviri: “en iyi çaba esasıyla”) kaydeder ve blok legacy kalır. APNIC ise onları alanın nasıl kullanıldığını incelemeden onaylar.

RIPE NCC bölgesinde üyelik şartı yok. Orada LIR olmak istemeyen bir alıcı, legacy alanı bu ilişki olmadan tutabilir veya bunun yerine sponsorluk ayarlayabilir. Başka yerlerde kayıt ilişkisi blokla birlikte gelir: APNIC'te legacy alanın alıcısı üye olmalıdır, ARIN'de ise ARIN'in kayıt sözleşmesini imzalar.

Daha temiz geçmiş. Legacy bloklar sıklıkla onlarca yıl tek bir kurumsal sahipte, çok az ticari kullanımla veya hiç kullanılmadan durmuştur. Bu genellikle birikmiş kara liste geçmişi ve itibar yükü olmadığı anlamına gelir; adresler e-posta veya teslim edilebilirliğe duyarlı herhangi bir iş yükü için kullanılacaksa bu son derece önemlidir.

Kıtlık. Hiçbir zaman yeni legacy alan oluşturulmayacak. Arz sabittir ve bloklar sözleşmeli rejime dahil edildikçe küçülür, bu yüzden bir legacy blok yenisiyle değiştirilemez.

Legacy alan satın almadan önce neyi kontrol etmeli

Daha hafif düzenleyici konum iki yönlü keser. Tarihsel olarak daha zayıf kayıt denetimi, belge izinin daha ince olabileceği anlamına gelir, bu yüzden doğrulama daha az değil daha çok önemlidir.

• Sahiplik zinciri. Bloğu atandığından beri gerçekte kim tuttu? Kuruluşlar birleşir, tasfiye olur ve satın alınır; kırk yıllık bir boşluk çok şey saklayabilir. Satıcının onu transfer etmeye gerçekten hakkı olduğunu ortaya koyun.
• Kayıt durumu. Güncel kayıt bilgilerini ve kaynağın herhangi bir sözleşmeye dahil edilip edilmediğini teyit edin; bu, ona neyin uygulanacağını değiştirir. RIPE NCC ve ARIN'de bir legacy bloğun ROA'ları ancak bir sözleşmeyle olabilir.
• Ele geçirilme geçmişi. Kullanılmayan legacy bloklar adres ele geçirme (hijacking) için iyi bilinen bir hedeftir. Alanın üzerinde meşru hak iddiası olmayan taraflarca anons edilip edilmediğini kontrol edin.
• İtibar. Uzun süre kullanılmamak genellikle temiz demektir, ama her zaman değil. Taahhütte bulunmadan önce, sonra değil, bloğu büyük kara listelere karşı kontrol edin.
• Bölgesel politika. Her kayıt kuruluşu legacy kaynaklara biraz farklı davranır ve kurallar zamanla değişti. Bir bölgede doğru olan başka bir bölgede geçerli olmayabilir, bu yüzden satın aldığınız blok için RIPE NCC, ARIN veya APNIC kurallarını okuyun.

RTM Networks'ün yeri

Hem PA hem legacy bloklar tutarız ve RIPE NCC, ARIN ve APNIC bölgelerine satış yaparız (IPv4 satın alma). Legacy alan, ara sıra çıkan bir ilan değil stokumuzun anlamlı bir kısmıdır, bu yüzden özellikle onu arıyorsanız, mevcut olmadığını varsaymak yerine elimizde ne olduğunu sormaya değer.

Ayrıca legacy bloklar, PI atamaları ve AS numaraları gibi bağımsız kaynakları kendi LIR'larını işletmeden tutmak isteyen sahipler için sponsor LIR olarak hareket ederiz (PI ve ASN sponsorluğu). Zaten legacy alanınız varsa ve yükümlülüklerinizin gerçekte ne olduğunu merak ediyorsanız, bu konuşmaya değer bir konudur.